یعنی علاوه بر آشکار تن،درون جسم مسلمان نیز باید نجاستهای بیرونی محافظت گردد.همچنین باید از خوراکیها و نوشیدنی هایی مانند گوشت خوک و مشروبات الکی که ذاتا حرام است بپرهیزد .در نتیجه نماز،نمازگزار را از بیماریها و پیامدهای سوء این گونه تغذیه ها مصون می دارد.هنگامی که بعضی از مسلمانان صدر اسلام شراب نوشیده بودند و به نماز ایستادند ،در نماز به جای (ایاک نعبد)، (ایاک اعبد)گفتند.قرآن به آنان دستور داد که(سوره نساء آیه44:لاتقربوا الصلوه و انتم سکاری حتی تعلمو ما تقولون)یعنی به هنگام مستی به نماز نزدیک نشوند تا بفهمند که چه می گویند و چه می خوانند.
البته این حکم اولیه تحریم شراب بوده است.نمازگزار باید از خوردن لقمه حرام نیز بپرهیزد،لقمه های حرام آثار نامطلوب روحی و اجتماعی بر جای می گذارد خوردن حق دیگران و تغذیه از مال حرام ستمکاری وستم است ،ایجا قساوت قلب می کند ودلی که سخت شده باشد،نمی تواند با خدا رابطه برقرار کند، هرچند صاحب چنین لقمه ای وچنین قلبی نماز فریب بخواند.استفاده از خوراک مباح نیز اگر به صورت پرخوری باشد،دیده دل را کور می سازد و مانع از دیدن حق و مصلحت می گردد تا چه رسد به لقمه ای که از حرام فراهم گردد.
امام علی (ع)فرمودند: هنگامی که شکم از مباح پرگردد دل از دیدن صلاح باز می ماند.
نماز سنگ زدن به شیطان است و نمازگزاری که در تغذیه اسراف می کند از برادران شیطان است،نه سنگ انداز به آن خداوند در سوره نساء آیه 28می فرمایند:اسراف مکنید که اسراف کنندگان برادر شیطانند. همچنین سعدی در جایی می گوید: نه چنان بخور از دهانت برآید/نه چندان که ازضعف جانت برآید.
نظر یادت نره. هرچی بخوای هست بیا تادیر نشده...
ما را در سایت هرچی بخوای هست بیا تادیر نشده دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: آبیار
بازدید: 134
تاريخ: 15 / 12 / 1391 ساعت: 23:58